Mełanka chodyła [4]

Mełanka chodyła, Wasylkow prosyła:
– Wasylko, mij tatu, pusty mene w chatu.

Bo ja ne huljała ta wse żyto żała,
Zołotyj chrest derżała, zołotu kadilnycju.

Radytysja, ljudy, do was Hospod bude.
A Bohu swiczku stawte, a nam kałacz dajte.
Z rukamy, z nohamy, szczob bihaw za namy.